شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و احساسات خود صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که در حال مستی نام محبوبش را بر زبان می‌آورد و معذرت‌خواهی می‌کند اگر هذیان می‌گوید. با اینکه می‌داند نمی‌تواند به وصال محبوبش دست یابد، اما همچنان از عشق او صحبت می‌کند و این عشق برایش لذتبخش است.
من مستم و نامت به زبان می گویممعذورم اگر من هذیان می گویم
هوش مصنوعی: من در حالتی مستی هستم و نام تو را بر زبان میآورم. اگر گاهی حرفهای بیمعنی میزنم، مرا ببخش.
دانم نرسم به گفت در وصل تو لیکبا عشق توَم خوش است از آن می گویم
هوش مصنوعی: میدانم که نمیتوانم به آنچه در وصال تو گفته شده برسم، اما از آنجا که عشق به تو برایم شیرین است، به همین خاطر از آن صحبت میکنم.