شمارهٔ ۱۱۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشقش به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که اگر او را دوباره جوان و شاداب کند، از عدم به وجود آمده است. او نشان میدهد که زندگیاش به عشق معشوق وابسته است و برای او هم در شادی و هم در غم تابعی از عشق اوست.
گر تازه کنی مرا زسر تا به قدمموجود شدم زعشق تو من زعدم
هوش مصنوعی: اگر مجدد مرا از سر تا پا تازه کنی، من به عشق تو از عدم به وجود آمدهام.
جانی دارم به عشق تو کرده رقمخواهیش به شادی کش و خواهیش به غم
هوش مصنوعی: من به عشق تو جان و دلی دارم که از سرنوشت من رقم خورده است. خواهش میکنم که این دل را به شادابی و خوشحالی برسانی یا اگر هم غمگین شدی، با آن هم بر من ببخشید.