تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۶

با این همه لطف و این همه زیباییکم می نکنی یک نفس از رعنایی
فی الجمله به هر صفت که برمی آییای دوست چنانی که چنان می بایی