شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به محبت و آرزوی وصال محبوب اشاره دارد. شاعر از زیبایی محبوب میگوید و ابراز احساس میکند که عشق و خیال او از چشمها و دلش جدا نمیشود. حتی اگر نتواند به محبوب برسد، تصویر او در ذهن و روحش باقی میماند.
جانا ز دو چِشم من خیالت که بردیا از دل من شوق وصالت که برد
هوش مصنوعی: ای عزیزم، یا تصور زیبای تو از چشمان من رفته یا اینکه شوقی که برای دیدنت دارم از دل من رفته است.
گیرم که به وصلت نبود دسترسیاز لوح روان نقش جمالت که برد
هوش مصنوعی: اگرچه به وصال تو دست نیافتم، ولی دست کم نقشه زیباییات در ذهنم باقی مانده است.