شمارهٔ ۱۹۹
هوش مصنوعی: این شعر در مورد عشق و غم عمیق سخن میگوید. شاعر از احساس اندوه و ناراحتی ناشی از دوری معشوق صحبت میکند و میگوید که زندگی او به شدت تحت تأثیر این غم قرار دارد. او اشاره میکند که عمر به سرعت سپری میشود و این وضعیت ناراحتکننده ادامه دارد.
تا هست دلم بر غم تو دست آموزدیده همه گریه گشت و جانم همه سوز
هوش مصنوعی: تا زمانی که دلم به خاطر تو ناراحت است، چشمانم به نعمت اشکآوری عادت کرده و روح من همیشه در آتش غم تو میسوزد.
بس زود بزد دست اجل در پایشعمری که چنین به سر شود روز به روز
هوش مصنوعی: به زودی مرگ به سراغش آمد و عمرش را به پایان رساند، در حالی که هر روز به سوی زوال میرفت.