شمارهٔ ۲۰۱
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به محبوبش میگوید که هرگز از او دل نمیکند و تا زمانی که جانی در بدن دارد، بدون او حتی یک لحظه هم زندگی نمیکند. او به محبوب اطمینان میدهد که فقط به خاطر او حاضر است همه چیز را فدای عشقش کند.
من دل زتو برنمی کنم فارغ باشدر پای تو سر می فکنم فارغ باش
هوش مصنوعی: من از عشق تو جدا نمیشوم، پس بیخیال باش. من برای تو جان میسپارم و از این کار هم نگران نیستم.
تا در تنم از جان رمقی خواهد بودمن بی تو یکی دم نزنم فارغ باش
هوش مصنوعی: تا زمانی که در بدنم جانی باقی باشد، حتی یک لحظه بدون تو صحبت نخواهم کرد. نگران نباش.