شمارهٔ ۲۰۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق، عقل او را به خواب مستانه فرو برده و او را شاداب‌تر از افراد عاقل کرده است. او هر لحظه بیشتر به دیدار معشوق نیازمند است، مانند مرده‌ای که به زندگی و دیوانه‌ای که به عقل محتاج است.
ای عشق تو داده خواب مستانه به عقلشادم به تو چون مردم فرزانه به عقل
هوش مصنوعی: عشق تو سبب شده تا عقل من در حالتی شاداب و مست به سر ببرد، همانطور که مردان خردمند به تو توجه میکنند.
هر لحظه به دیدار تو محتاج ترمچون مرده به زندگی و دیوانه به عقل
هوش مصنوعی: هر لحظه بیشتر به دیدار تو نیاز دارم، مانند مرده‌ای که به زندگی و دیوانه‌ای که به عقل نیاز دارد.