تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳۸

آن شب که زبختم گرهی بگشایدشب بین که چه کوتاه قبا می آید
یا رب تو به شب وصل سحرگه منمایتا صبح فراق شب مرا ننماید