شمارهٔ ۲۳۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق غم و دلتنگی شاعر است. او می‌گوید که در غم معشوقش جان می‌دهد، در حالی که معشوق بی‌خیال و بی‌غم به زندگی ادامه می‌دهد. شاعر از معشوق می‌خواهد که اگر او و دیگران با او رفتار ناپسندی داشته باشند، از این نیز بیش از این نرنجد. او همچنین خواهان توجه بیشتری از سوی معشوق است و از او می‌خواهد که به کم قناعت نکند و برای دیدن او تلاش کند.
من در غم تو مُردم و تو بی غم از ایننپسندی اگر کنند با تو هم از این
هوش مصنوعی: من بخاطر غم و اندوه تو از بین رفتم، اما تو این موضوع را اهمیتی نمیدهی. اگر دیگران هم به خاطر تو غمگین شوند، تو این را نمیپسندی.
از تو چو به دیدنی قناعت کردمتو نیز روا مدار آخر کم از این
هوش مصنوعی: وقتی که من به دیدنت راضی شدم، تو هم کمی کمتر از این را صحیح نمیدانی.