شمارهٔ ۲۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شادی و غم ناشی از جدایی از محبوب سخن می‌گوید. او از دیگران می‌خواهد که با قلب جریحه‌دارش مهربان باشند و به حال کسی که در درد و رنج است رحم کنند. همچنین اشاره می‌کند که جدایی او را به شدت آزار می‌دهد و به خاطر غیبت محبوب باید با گریه و ناله به سر ببرد.
بالله ترفقوا بقلب مجروحوارحم دنفا بین یدیکم مطروح
هوش مصنوعی: به خدا قسم، با دل زخمی مهربان باشید و بر کسی که در مقابل شما بیحال و رنجور است رحمت کنید.
قد سیّرنی الفراق ابکی وا نوحمن غاب عن الحبیب لابدّ یَنوح
هوش مصنوعی: فراق باعث شده که من به شدت گریه کنم و از غم دوری از محبوب، حتما باید از دل ناله کنم.