شمارهٔ ۲۵۳
هوش مصنوعی: این شعر به احساس دوری از محبوب و دلتنگی اشاره دارد. شاعر از دردی که برای وصال محبوب در دل دارد سخن می‌گوید و از بی‌درمانی و رنجی که متحمل شده، ابراز ناخوشی می‌کند. او در نهایت، به پریشانی و ناراحتی عمیق خود اشاره می‌کند که ناشی از خستگی جان و سوختن دلش است.
ماییم زدل دور و ز دلبر مهجوردر درد بمانده ایم وز درمان دور
هوش مصنوعی: ما از دل دور هستیم و از محبوب خود جدا، در دردی به سر میبریم و از درمان نیز دور ماندهایم.
سبحان الله این چه پریشانیهاستجان خسته و دل سوخته و تن رنجور
هوش مصنوعی: خدا را شکر، این چه حالتی است! جان خسته و دل آزرده و بدنی در زحمت.