شمارهٔ ۲۵۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به حس بی‌فایده بودن زندگی بدون محبوبش اشاره می‌کند. او هرچقدر هم که از جوانی لذت ببرد، این لذت‌ها بی‌معنی است اگر محبوبش در کنار او نباشد. حتی اگر عمرش جاودانه باشد، برایش هیچ ارزش و خوشی‌ای ندارد، زیرا حس تنهایی و بی‌طرفی بدون محبوبش او را اذیت می‌کند.
او را چه تمتّع از جوانی باشدکش بی تو حیات و زندگانی باشد
هوش مصنوعی: او چطور میتواند از جوانی لذت ببرد، وقتی که بدون تو زندگی و حیات معنایی ندارد؟
بیزارم از آنک سر برآرم بی توگر خود همه عمر جاودانی باشد
هوش مصنوعی: من از این که بدون تو برخواهم خواهم بیزارم، حتی اگر تمام عمرم جاودان باشد.