شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر بیان می‌کند که تا زمانی که در وجود انسان عقل و هوش باقی است، جهل و نادانی نیز وجود خواهد داشت. همچنین، وقتی که روح انسان به تقسیمات "ما" و "من" فکر می‌کند، در درون او نشانه‌هایی از شرک و بت‌پرستی وجود دارد. یعنی، هر قدر که انسان در فهم و تعقل پیشرفت کند، هنوز هم آثاری از نادانی و خودمحوری در او وجود دارد.
مادام که بار عقل هستی باقی استاز ظلمت جهل وانرستی باقی است
هوش مصنوعی: تا زمانی که عقل و دانایی در وجود تو باقی است، جهل و نادانی از بین نخواهد رفت.
اندر نظر روح تو تا ما و من استدر نفس تو شرک و بت پرستی باقی است
هوش مصنوعی: تا زمانی که در وجود تو مفهوم «ما» و «من» وجود دارد، در نفس و روح تو نشانههای شرک و پرستش بت پابرجاست.