شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به احساس حرص و آز اشاره دارد و از آب طلب می‌کند تا از تجربیات گذشته درس بگیرد. همچنین به فردی که مانند خاک خوار و کوچک است، می‌گوید که آیا تا چه زمانی می‌خواهد در پی مقام و قدرت باشد. در نهایت به عمر اشاره می‌کند و تذکر می‌دهد که نباید آن را به باد داد و بهتر است از آن بهره بیشتری گرفت.
از آتش حرص و آز تا چند نفیرای آب زروی رفته پندی بپذیر
هوش مصنوعی: از آتش طمع و خواهشهای بیپایان چه زمانی میخواهی درس عبرت بگیری؟ ای آب، از سرنوشت کسانی که رفتهاند بیاموز.
ای خوار چو خاک راه تا چند امیرای عمر به باد داده میری کم گیر
هوش مصنوعی: ای خوار و بیارزش، مانند خاکی که زیر پا است، تا کی میخواهی امیر و بزرگمنش باشی؟ ای عمر که به هدر رفتهای، چرا کمنظیر و ناچیز میگویی؟