شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به وضعیت نابسامان و غفلت فرد اشاره می‌کند. او می‌گوید که با وجود بی‌خبر بودن و خودفراموشی، باید به حال او غمگین بود. شاعر از فرد می‌خواهد که به خود بیاندیشد و بفهمد که این نوع زندگی مناسب نیست و باید به راهی بهتر و با آگاهی از زندگی خود برود.
زین سان که تو را بی خودی و بی خبری استبر حال تو باید به دو صد چشم گریست
هوش مصنوعی: اینطور که تو در بیخبری و غفلت هستی، باید به حال تو به شدت افسوس و اندوه خورد.
با خویشتن آی و این همه غفلت چیستگر مرد رهی بهتر ازین باید زیست
هوش مصنوعی: به خودت نگاهی بینداز و ببین چرا اینقدر غافل هستی. اگر قرار است زندگی کنی، باید بهتری از این را تجربه کنی.