شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان می‌کند که از درد و رنج عشق معشوقش نه تنها ناراحت نیست، بلکه حتی از غم‌های دیگر جهان نیز بی‌خبر است. دلش به شدت درگیر عشق اوست و اگرچه غم او مانند زهر است، اما باز هم آن را می‌نوشد و از دیگر غم‌ها غافل است. این نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و عشق عمیق شاعر به معشوقش است.
من در غم عشقت غم عالم نخورمبر کتف کتم باز فلک غم نخورم (؟)
هوش مصنوعی: من در اندوه عشق تو هیچ غم و ناراحتی از دنیا را احساس نمیکنم و حتی با وجود تمام مشکلات و ناکامیها، باز هم به آسمان و فلک اهمیت نمیدهم و نگران نیستم.
دل از تو چنان چاشنی غم بگرفتگر زهر بود غم خورم و غم نخورم
هوش مصنوعی: دل من به شدت از عشق تو غمگین شده است، به گونهای که اگر این غم زهر باشد، من آن را مینوشم و باز هم غمگین نمیشوم.