تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۴

هر جا که غم است زنگ آیینهٔ ماستهر تیر بلا که هست در سینهٔ ماست
شادی زبرم بزود برمی گرددهم درد که او حریف دیرینهٔ ماست