شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از ساقی میخواهد که بادهای بیاورد که شب گذشته نوشیده است، زیرا او هنوز تحت تاثیر آن باده است. او آرزو دارد که با مستی از خود بیخود شود و هشیاری خود را از دست بدهد.
ای ساقی از آن بادهٔ دوشینه بیارکاندر سر من هست از آن باده خمار
هوش مصنوعی: ای ساقی، از آن می قدیمی که دیشب نوشیدم بیاور، زیرا در سر من هنوز اثر آن می و مستیاش باقی مانده است.
مستی چو مرا زخویشتن برهاندآن به که من البته نباشم هشیار
هوش مصنوعی: اگر مستی من را از خودم آزاد کند، بهتر است که من هرگز هشیار نباشم.