شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که با زبانی دلنشین و خوش‌بو، او را از دنیای مادی جدا کند و به دنیای روحانی بکشاند. شاعر به حالت بی‌خودی اشاره می‌کند و می‌گوید که در این حالت دیگر جام و می را از یکدیگر نمی‌شناسد و نمی‌تواند به دنیای واقعی بازگردد.
ای ساقی از آن راح خوش روح افرازکاو شیشه به بوی او کند جان پرواز
هوش مصنوعی: ای ساقی، از آن نوشیدنی دلنشین و روحبخش به من بده که وقتی شیشهاش را بوی آن حس کنم، جانم به پرواز درمیآید.
بی‌خویشتنم بکن که بیگانه چنانکجام از می و می ز جام نشناسم باز
هوش مصنوعی: بگذار که من خودم را فراموش کنم، زیرا مانند فردی بیگانه، نوشیدنی را از جام نمیشناسم و نمیدانم چه در آن است.