شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر حال و هوای عاشقانه و دلدادگی شاعر است. او از عشق خود به معشوق صحبت می‌کند و بیان می‌کند که عشقش او را در میان جمعیت و اوباش قرار داده است. همچنین اشاره‌ای به تغییر حال زاهدان دارد و به نوعی از شکاف بین ظاهر و باطن در جامعه انتقاد می‌کند. در نهایت، او از پرده‌داری عشق سخن می‌گوید و می‌خواهد که به حال خود مشغول باشد.
ای کرده مرا عشق تو در عالم فاشافکنده مرا تو در میان اوباش
هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده که در دنیای پرسر و صدا و بیتوجهی دیگران، به وضوح دیده شوم و احساساتم آشکار شود.
شهری خبر است که زاهدی شد قلّاشچون پرده دریده شد کنون ما را باش
هوش مصنوعی: شهری وجود دارد که در آن زاهدی به شغل کارگری مشغول شده است، زیرا پردهها کنار رفته و رازها روشن شده است. حالا ما نیز باید در این وضعیت خود را پیدا کنیم.