شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از سیمین زنخت، استادی به نام حسن، می‌پردازد. شاعر از دشواری‌ها و مشکلاتی که ممکن است بر سر راه او قرار گیرد، سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که پیش از آنکه توبه‌های او شکسته شود، باید از دستاوردهای او قدردانی کرد. شاعر با اشاره به پوشیدن لباس پشمینه، به نوعی آرزوی خوشبختی و موفقیت برای او دارد.
سیمین زنخت که حسن خواند استادشآوخ که ستاره در وبال افتادش
هوش مصنوعی: زن زیبایی با چهرهای درخشان و زیبا وجود دارد که بسیاری او را به عنوان نمونهای از زیبایی میشناسند. به قدری او زیباست که مانند ستارهای در آسمان خود را نشان میدهد. اما این زیبایی همچنین بار بزرگی را به همراه دارد که بر دوش او افتاده است.
زآن پیش که بس توبهٔ ابدال شکستپشمینه که پوشید مبارک بادش
هوش مصنوعی: قبل از این که ابدال (عوضکنندگان) توبهاش را بشکنند، به کسی که لباس پشمینه بر تن کرده، تبریک می‌گوید.