شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: شاعر از عشق و زیبایی محبوبش سخن میگوید. او به خاطر آرایش و زیبایی معشوق، سر خود را بر پاهای او میگذارد و از او میخواهد که زلفش را از پای او بردارد تا بتواند سرش را از زمین بلند کند. این ابیات نشاندهنده عمیقترین احساسات عاشقانه و تسلیت دل شاعر به خاطر وجود زیبایی محبوب است.
چون دید دلم عارض شهر آرایشسر بر پایش نهاد از سودایش
هوش مصنوعی: وقتی دلم زیباییهای شهر را دید، به خاطر عشقش به آن beauty سر به پا در برابرش گذاشت.
دانی که چرا فتاد زلفش در پایتا بردارد سر دلم از پایش
هوش مصنوعی: میدانی چرا زلف او بر زمین افتاده است؟ چون میخواهد دل من را از زمین بلند کند.