شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به تجلی گذر زمان و زندگی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که عمر انسان مانند بادی در فصل خزان به سرعت می‌گذرد و ما در این دنیا همچون روز و شب از کنار هم عبور می‌کنیم. این حس گذرا بودن زندگی، ما را به این فکر می‌اندازد که شاید این جهان نیز به همین شکل در حال گذر است.
عمری که به یاد این و آن می‌گذردگویی باد است در خزان می‌گذرد
هوش مصنوعی: زندگی که صرف فکر کردن به دیگران میشود، مانند بادی است که در فصل پاییز می‌گذرد و بیسر و صدا از بین میرود.
برمی‌گذری تو از جهان چون شب و روزمی‌پنداری که این جهان می‌گذرد
هوش مصنوعی: تو با سرعت از این دنیا عبور میکنی و گمان میکنی که این دنیا هم به همین سرعت می‌گذرد.