تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۱

قیصر که زمین به پای حشمت فرسودقصرش به بلندی زفلک برتر بود
ای کیخسرو که جاش داری بنگرکو قصر کجا قیصر گویی که نبود