تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۱

چون از پی دلبر دل شوریده برفتوز غایت آرزوش دزدیده برفت
دانست که گرد دوست ماند برهدخون گشت چو قطره قطره از دیده برفت