تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۶

دل بر طرب و عیش نهادن بهتراز جان گره غمان گشادن بهتر
از دست چو هر چه هست خواهد رفتنآخر نه به دست خویش دادن بهتر