شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی معانی عمیق و تأملات شاعرانه می‌پردازد. شاعر در ابتدا با زیبایی صورت معشوق و بی‌معنایی دعوی‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر تصویری از صورت معشوق به چین ببرند، چه تحولی در فنون خود خواهد داشت. آوازه زیبایی معشوق به بهشت می‌رود و در نهایت به این نکته می‌رسد که اگر کسی از درد و احساسات عمیق آن معشوق بی‌خبر باشد، هیچ اهمیتی ندارد. شاعر همچنین بیان می‌کند که مدعیان نمی‌توانند عمق معجزات و زیبائی‌ها را درک کنند. به طور کلی، شعر در توصیف زیبایی و درک نشدنی معشوق و تأمل در احوالات انسانی است.
با رخت صورت چین چند کند دعوی راپیش رویت چه محل دعوی بی معنی را
هوش مصنوعی: با چهرهی زیبا و دلنشینت، چگونه میتوان دعوا و جدل را در پیش چشمانت مطرح کرد؟ این دعوا در حقیقت بیمعناست.
گر به چین نسخهٔ تصویر ز روی تو برندتا چه ها روی دهد در فن خود، مانی را
هوش مصنوعی: اگر از تصویر چهرهی تو در چین نسخهای تهیه کنند، ببین چه اتفاقاتی در هنر خود، به مانی (مردی از فرهنگ و ادبیات) خواهد افتاد.
باد آوازهٔ سروِ قدِ تو سوی بهشتمی برد تا که بدین برشکند طوبی را
هوش مصنوعی: باد نغمهٔ زیبایی از قامت تو را به سوی بهشت میبرد تا درخت طوبی را به این زیبایی بشکند.
گر نداری خبر از سیل سرشکم چه عجببر تو هیچ است اگر آب برد دنیی را
هوش مصنوعی: اگر از خروش و غم درون من بی‌خبر هستی، عجیب نیست اگر در دنیایت هیچ تغییر و تحولی احساس نکنی.
مدّعی فهم خیالات خیالی نکندخر چه داند صفتِ معجزهٔ عیسی را
هوش مصنوعی: مدعیانی که فکر میکنند میتوانند پیچیدگیهای خیالات را درک کنند، در واقع نمیدانند چه چیزی را میگویند، مانند اینکه الاغی بخواهد ویژگیهای معجزه عیسی را بفهمد.