شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از ناامیدی و مرگ احساسات سخن می‌گوید و به محبوب خود هشدار می‌دهد که بیش از این به دل عاشق آزار نرساند، زیرا زیبایی او پایدار نیست. او تأکید می‌کند که عشق و محبت باید صادقانه باشد و نمی‌توان بدون وفاداری به سراغ عشق رفت. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که عشق واقعی نیاز به عقل و دوراندیشی دارد و عشق بازی بدون تفکر عاقبت خوبی نخواهد داشت.
از بلای عشق تو تنها دل ما ریش نیستکیست در عهد تو کاو را این بلا در پیش نیست
هوش مصنوعی: عشق تو فقط دل ما را دچار مشکل نکرده است، آیا کسی در زمان تو هست که این درد و رنج را نداشته باشد؟
بیش از این ای گل در آزار دل بلبل مکوشچون بقای حسن رویت چند روزی بیش نیست
هوش مصنوعی: ای گل، بیشتر از این دل بلبل را آزار نده، چون زیبایی تو فقط چند روز دوام دارد.
از لبت بی سهمِ تیرِ غمزه ات بوسی هوسهست، امّا هیچ نوشی بی جفای نیش نیست
هوش مصنوعی: از لبان تو که تیرهای غمزه را به سوی دل میفرستد، بوسهای پر از آرزو را میخواهم، اما هیچ لذتی بدون خطر و آسیب نیست.
با وجود افسر فقر و محبّت هرکه اوسر فرود آرد به تاج سلطنت درویش نیست
هوش مصنوعی: فقر و محبت به عنوان یک نیروی قدرتمند شناخته میشوند، اما کسی که در برابر این نیروها سر تسلیم فرود آورد، نمیتواند به مقام و سلطنت واقعی دست یابد، و در نهایت درویش است.
گر مقام قرب می خواهی منال از عقل و هوشقطع این بیدا چو کارِ عقل دوراندیش نیست
هوش مصنوعی: اگر به دنبال نزدیکی و مقام بالاتر هستی، از فکر و تعقل خود دوری کن، زیرا این مسیر فراتر از تواناییهای عقلانی است.
چون خیالی عاقبت بیگانه خواهد شد ز خویشهرکه را در عشقبازی فکر کار خویش نیست
هوش مصنوعی: هر کس در عشق بازی به فکر منافع و کار خود نباشد، در نهایت از خود نیز بیگانه خواهد شد.