شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع وفا و دوستی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که با وجود وفاداری دل، این وفا به خاطر جفا و ظلم از هم پاشیده شده است. شاعر به طرف مقابل می‌گوید که اگر ادب را در نظر نگیرد، به سخنان او توجه نخواهد شد. همچنین، به زیباترین شکل ممکن، عشق و احساساتش را توصیف می‌کند و بیان می‌کند که اگر طرف مقابل بخاطر بخشش و کرم خود، محبت نکند، در حقیقت این کمبود را از خداوند کریم می‌داند.
گرچه طریق وفا قدیم استعلم نداری تو حق علیم است
هوش مصنوعی: هرچند روش وفاداری از گذشته وجود داشته، اما تو از آن آگاه نیستی و دانایی حقایق به من تعلق دارد.
با تو دل ما یکی ست لیکنآنهم به تیغ جفا دو نیم است
هوش مصنوعی: دل ما با تو یکی است، ولی این دل در اثر بدیها و جفاهایی که دیده، به دو قسمت تقسیم شده است.
گر به ادب درّ گوش نگیردپیش حدیث تو نایتیم است
هوش مصنوعی: اگر کسی به آداب رفتار توجه نکند، در برابر داستان و سخنان تو گویی حرفی ندارد و خاموش میماند.
آنکه ز زلف تو گاه گاهیجان به نسیمی دهد چو نسیم است
هوش مصنوعی: کسی که از زیبایی و جذابیت موهای تو به شیوهای جالب و دلنشین همچون نسیمی که روح را تازه می‌کند، لذت میبرد.
گر تو ز راه کرم نبخشیکام خیالی، خدای کریم است
هوش مصنوعی: اگر تو از سر لطف خود به آرزوها و خواستههای من پاسخ ندهی، بدان که خداوند کریم و بخشندهای هست.