شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و به مقایسه او با ماه نو می‌پردازد که شوخ طبعی و زیبایی خاصی دارد. شاعر به احساسات درهم و آشفته‌اش اشاره می‌کند و از دل می‌خواهد که از آرزوهای بی‌نتیجه فاصله بگیرد. او به اهمیت نامحرم بودن و حفظ حریم شخصی در عشق اشاره دارد و حسرتی عمیق از گذر عمرش را به خاطر آرزوهایش ابراز می‌کند. در نهایت، شاعر از بی‌ثباتی زندگی و عشق می‌نالد و هشدار می‌دهد که وابستگی به زیبایی‌ها می‌تواند خطرناک باشد.
گرچه ماه نو به شوخی بی نظیر عالم استلیک در خوبی ز ابروی تو بسیاری کم است
هوش مصنوعی: هرچند ماه نو به لطافت و زیبایی خود ستودنی است، اما در مقایسه با زیبایی ابروی تو، کمبود زیادی دارد.
گرنه دزد نقد قلب ماست زلف شب روَتاز چه معنی اینچنین آشفته حال و درهم است
هوش مصنوعی: اگرچه دل ما همچون طلا ارزشمند است، اما زلفهای شب تو چه دلیلی دارد که اینگونه ما را آشفته و پریشان کند؟
گوشهٔ خاطر بپرداز ای دل از سودای جاندر حریم خاص جانان غیر چون نامحرم است
هوش مصنوعی: ای دل، از آرزوهای خود دست بردار و به یاد محبوب خاص خود باش، چرا که غیر او در این حریم جایگاهی ندارد و مانند نامحرم است.
آه کز سودای چشمت حاصل عمر عزیزمی‌رود در عین خونخواری و آن هم یک دم است
هوش مصنوعی: ای کاش که از دیدن چشمانت این عمر گرانبهایم در حال رفتن است، در حالی که از شدت خشونت و بیرحمی تو این لحظه هم بسیار کوتاه به نظر میرسد.
ای دریغا نیست بنیاد بقا را محکمیورنه با جانان بنای عهد ما بس محکم است
هوش مصنوعی: ای کاش بنیان دائمی وجود داشت، چرا که اگر چنین بود، ما با معشوقمان پیمانمان را به شدت محکم ساخته بودیم.
ای خیالی کار عالم چون به کین جان ماستجان اگر خواهی مباش ایمن که کار عالم است
هوش مصنوعی: ای خیال، چون کارهای دنیا به خاطر دشمنی با جان ماست، اگر میخواهی جانت در امان باشد، نباید احساس امنیت کنی، زیرا این کارها متعلق به دنیاست.