شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان عشق و فداکاری عاشقان می‌پردازد. او می‌گوید که عاشقان برای رسیدن به معشوق، خود را به زنجیر و گرفتار تقدیر می‌کنند. آن‌ها حاضرند جان خود را هم در این راه بدهند و شرمنده تصمیمات خود نمی‌شوند. بخت افرادی که در آرزوی عشق دیوانه می‌شوند، در زلف معشوق گرفتار است. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که هر کس در جوانی به عشق دچار شود، در اندوه و حسرت پیری می‌شود. در نهایت، او از خیالی می‌خواهد که از این دنیای فانی دور شود و به او بپیوندد.
اهل دل در طلبت صاحب تدبیر شدندعاشقان نامزد خنجر تقدیر شدند
هوش مصنوعی: دلباختگان به خاطر عشق تو تدبیر و چارهاندیشی کردند و عاشقان نیز برای سرنوشت خود به صورت یک پیشپرده آماده شدند.
پیشِ تیغ تو ز پس دادن جان ز این معنیسر فکندند که شرمندهٔ تقصیر شدند
هوش مصنوعی: در برابر شمشیر تو، از جان گذشتن به این دلیل است که احساس کردند که باید به خاطر اشتباهاتشان شرمنده باشند.
بخت آنان که به سودای جنون روزِ ازلدر سر زلف تو پا بستهٔ زنجیر شدند
هوش مصنوعی: افرادی که برای عشق دیوانهوارشان از همان آغاز، به موهای تو وابسته و اسیر زنجیر احساسات شدهاند، خیلی خوششانسند.
حال ضعف دل عشاق کسانی دانندکه در اندوه جوانی به هوس پیر شدند
هوش مصنوعی: عاشقانی که در جوانی به خاطر غم و اندوه آسیب دیدهاند، حال دلشان را تنها کسانی میفهمند که تجربهی چنین حالتی را داشتهاند و به خاطر آن دچار حسرت و اندوه شدهاند.
ای خیالی ز جهان دست فشان کاهل نظرترک این سفله گرفتند و جهانگیر شدند
هوش مصنوعی: ای خیال زیبا و شگفت، با دستان پرتوانت به سوی عالم بشتاب! کسانی که در این دنیا سرگرم امور بیاهمیت هستند، به بیخیالی پرداخته و سرنوشت خود را نادیده گرفتهاند، اما تو میتوانی با اراده قویات بر تمام چالشها غلبه کنی و به بزرگی و عظمت برسی.