شمارهٔ ۱۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی ابراز نارضایتی و سوال از عشق و معشوق است. شاعر از چشم معشوق می‌پرسد که تا کی فقط نظاره‌گر نابودی دین‌ها و ارزش‌هاست و ابراز می‌کند که عشق واقعی نمی‌تواند بدون توجه به دیگران زندگی کند. او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید چشمانش قدرت شکستن دل‌ها را دارند، اما نباید فقط درگیر زیبایی خود باشد. در نهایت، شاعر به زاهدان و عبادت‌گران اشاره می‌کند و می‌گوید که آنها نیز از عشق واقعی غافلند و فقط بر ظواهر تکیه می‌کنند. این شعر به نوعی نقدی بر سادگی و سطحی‌نگری در محبت و ایمان دارد.
تا به کی چشم تو جز غارت دین‌ها نکندگویَش از جانب ما تا دگر این‌ها نکند
هوش مصنوعی: تا چه زمانی چشم تو فقط به نابودی دین‌ها خواهد بود؟ ما این را از جانب خود میگوییم تا دیگر این کارها را نکند.
سر شوریده به پایت نرسد تا فلکشبر سرِ راه تو یکسان به زمین‌ها نکند
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به این است که زمانی که فردی در حالت جزع و بیتابی است، نباید انتظار داشته باشد که سرنوشت به او خیری برساند و مسیر زندگیاش به طور برابر با دیگران پیش برود. به عبارت دیگر، استمرار در ناپایداری و بیقراری میتواند مانع از دستیابی به اهداف و کامیابی شود.
چشمت از شیشهٔ دل‌ها شکند باکی نیستکه تواند که چنان مست چنین‌ها نکند
هوش مصنوعی: اگر چشمانت دل‌ها را بشکند، نگران نباش، زیرا کسی که در چنین مستی قرار دارد، نمی‌تواند به این موضوع اهمیت دهد.
رو به صرّاف خرد خاتم یاقوت نمایتا به جز مِهرِ تو را مُهر نگین‌ها نکند
هوش مصنوعی: به سمت صراف خرد برو و حلقهای از یاقوت به نمایش بگذار، تا غیر از عشق تو، هیچ چیز دیگری بر سنگهای زینتی مهر نگذارد.
تکیه بر منبر و محراب کند زاهد شهرمستِ جام کرمت تکیه بر این‌ها نکند
هوش مصنوعی: زاهد شهر که عبادت را در منبر و محراب انجام میدهد، به جای تکیه بر ظاهر و مکانهای مذهبی، به حقیقت وجود و کرامت تو باید توجه کند و به این چیزها اتکا نداشته باشد.
گوشه‌ای گیرد از ایّام خیالی اگرشچشم شوخ تو به هر گوشه کمین‌ها نکند
هوش مصنوعی: اگر تو با نگاه بازی خود در هر گوشه کمین نکنی، زمان میتواند لحظاتی از خیال را به خود بگیرد.