شمارهٔ ۱۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق خود را درباره عشق و دردهای ناشی از آن بیان می‌کند. او به زیبایی و فریبندگی چشمان معشوق اشاره می‌کند که باعث خون‌ریزی دل او شده و او را در دام عشق گرفتار کرده است. شاعر از دل‌هایی که تحت تأثیر زلف‌های معشوق آرام گرفته‌اند باخبر می‌شود، و احساساتی همچون غم و اندوه را به تصویر می‌کشد. همچنین، اشک‌های او در پی معشوق به راه می‌افتند و به عمق تراژدی عشق او اشاره می‌کُنند. در نهایت، شاعر به پیچیدگی و آشفتگی احساساتش در مواجهه با معشوق می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه زیبایی معشوق بر روح و روان او تأثیر گذاشته است.
خطت را تا به خون ریزی نشان شدبه شوخی غمزه ات صاحبقران شد
هوش مصنوعی: نگاه تو به قدری تاثیرگذار است که حتی خط خون‌ریزی را به مزاحی تبدیل کرده و باعث شده است که دلها به تو عشق بورزند.
دلی کز فتنهٔ زلفت امان یافتز دست محنت و غم در امان شد
هوش مصنوعی: اگر دلی از شر زلف‌های تو نجات پیدا کند، دیگر از درد و غم در امان خواهد بود.
شبی اشکم به راهت گرم می رفتهمین کآهسته تر گفتم روان شد
هوش مصنوعی: شبی که اشک‌های من به خاطر تو به راه افتاده بود، وقتی آهستهتر صحبت کردم، اشکهایم بیشتر سرازیر شد.
اگر زاین گونه پا بر رو نهد اشکسبک بر روی ها خواهد گران شد
هوش مصنوعی: اگر کسی با این حالت به پا روی بگذارد، اشک سبک بر چهرهاش سنگینی خواهد کرد.
گذشت از دل سپاه غمزه‌ات تیزولی پیش غمت نقد روان شد
هوش مصنوعی: غمزههایت تند و تیز است و از دل سپاه آن گذشت، اما در برابر غم تو، جانم به سرعت در حال فدای توست.
خیالی را سر آشفتگی بودچو درپیچید با زلفت همان شد
هوش مصنوعی: خیالی پر از آشفتگی و بینظمی، زمانی که در زلف تو پیچید، همان حالت را پیدا کرد.