شمارهٔ ۱۶۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی خط محبوبش صحبت می‌کند و آن را با نقاب مشکی تشبیه می‌کند که تحسین برانگیز است. او می‌گوید که دعای محبوب باعث شده فرشته آمین بگوید و شکر می‌گذارد که رزق او از محبت و دعوت محبوب تعیین شده است. شاعر همچنین اشاره می‌کند که هدف او از بیان این شعر، یادآوری زیبایی‌های عشق و محبوب است و به تلخی‌های جدایی توجهی ندارد، زیرا صحبت‌های محبوبش برای روحش شیرینی به ارمغان آورده است.
خطت صحیفهٔ مه را نقاب مشگین کردعجب خطی ست که هرکس که دید تحسین کرد
هوش مصنوعی: خط زیبای تو مانند صفحهای است که چهره ماه را پوشانده است. چه خطی است که هر کسی آن را ببیند، شگفتزده و تحسینکننده میشود.
همین بس است نشان قبول دعوت منکه چون دعای تو گفتم فرشته آمین کرد
هوش مصنوعی: تنها همین کافیست که دعوت من مورد قبول واقع شده است، زیرا زمانی که دعایت را به زبان آوردم، فرشتهای بر آن آمین گفت.
هزار شکر که قسّام رزق روز ازلمرا ز خوان محبّت وظیفه تعیین کرد
هوش مصنوعی: هزار بار سپاس که قسمت روزی من از همان آغاز، از سفره محبت مشخص شد.
بیا که طوطیِ جان را غرض حدیث تو بودهرآنچه در پسِ آیینه عشق تلقین کرد
هوش مصنوعی: بیایید که روح من تنها هدفش داستان گفتن از شماست، هر چیزی که در پشت آینه عشق بیان شده را به یاد میآورد.
کنون ز تلخی هجران چه غم خیالی راکه کام جان ز حدیث لب تو شیرین کرد
هوش مصنوعی: حالا از تلخی دوری چه نگرانیای دارم، وقتی که خاطرات صحبت‌های تو جانم را شیرین کرده است.