شمارهٔ ۱۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقه می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند تیر در کمان و کمند زلف، احساسات عاشقانه و درد و رنج ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد. چشمان معشوق برای شاعر مانند تیرهایی هستند که به او اصابت می‌کنند و خطای معشوق نشان از دل‌باختگی او دارد. زلف او نیز به عنوان دزدی توصیف می‌شود که دل شاعر را به یغما می‌برد. به‌طور کلی، شعر به بیان جذابیت، نازکی و تاثیرگذاری معشوق بر دل و جان شاعر پرداخته است.
ز غمزه چشم تو چون تیر در کمان آوردخطت به ریختن خون من نشان آورد
هوش مصنوعی: از نگاهی که تو به من میکنی، مثل تیری که در کمان قرار دارد، خط زیبایت باعث شد خون من ریخته شود و نشان از درد و عشق من به تو باشد.
کمند زلف تو یارب چه راهزن دزدی ستکه بُرد نقد دل ما و رو به جان آورد
هوش مصنوعی: زلفهای تو یارا، چه دزد عجیبی است که دل ما را میرباید و ما را به خطر میاندازد.
به نازکی کمرت هر دلی که از مردمربوده بود به یک نکته در میان آورد
هوش مصنوعی: به باریکی کمر تو، هر کسی که دلش را از مردم دزدیده بود، به یک کلمه به میان آورد.
به یاد لطف عذار تو مردم چشممهزار بار دم آب در دهان آورد
هوش مصنوعی: به یاد زیبایی چهرهات، بارها در کنار آب ایستادهام و دهانم پر از آب شده، اما نمیتوانم آن را بنوشم.
گذشته بود خیالی ز کوی رسواییخیال زلف تواش باز موکشان آورد
هوش مصنوعی: شاهدی از خیابان رسوایی عبور کرده بود که به خاطر زیبایی و دلفریبی موهای تو، به یاد تو افتاد.