شمارهٔ ۱۸۹ - استقبال از کمال خجندی
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و ناکامی است. شاعر اظهار می‌کند که در زیبایی چمن، مثل زیبایی معشوقه‌اش دیده نمی‌شود و از خجالت به او نگاه نمی‌کند. او نتوانسته است جانش را در زلف معشوقه‌اش معامله کند و اشک‌هایش را به خاطر معشوقه‌اش می‌ریزد، اما او تا به حال به او نگفته که چقدر او را می‌خواهد و حتی به او نگاه نکرده است. شاعر همچنین به خاطرات شیرین و امیدهایی که داشته اشاره می‌کند، اما در نهایت از ناامیدی و بی‌وفایی معشوقه‌اش سخن می‌گوید.
سرو هرگز در چمن کاری چنین زیبا نکردکز خجالت پیش بالای تو سر بالا نکرد
هوش مصنوعی: سروها هرگز در چمن اینقدر زیبا نشستهاند که از شرم، جرات ندارند به تو نگاه کنند و سرشان را بالا بگیرند.
نقد جان در حلقهٔ زلف تو بازاری نیافتتا متاعِ خوشدلی را در سر سودا نکرد
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که جان و روح من نتوانستهاند در حلقه زلف تو جایی پیدا کنند و بگذارند که خوشدلی و شادابیام را به راحتی در این جهان به دست آورم. به عبارتی دیگر، عشق به تو باعث شده که نتوانم به خوبی از زندگی لذت ببرم و احساس خوشی و آرامش را تجربه کنم.
اشک را زآن رو فکندم از نظر کاندر رهتزو ندیدم آب رویی تا مرا رسوا نکرد
هوش مصنوعی: من اشکهایم را به خاطر این که در راه تو کسی را ندیدم که آبروی مرا برکت کند، از دید پنهان کردم.
ماجرای آب چشم گوهر افشان مرا«تا شنید آن بی‌وفا دیگر گذر بر ما نکرد»
هوش مصنوعی: داستان اشکهای گرانبهایی که از چشمانم ریخته شد، وقتی آن بی‌وفا ماجرا را شنید، دیگر به ما نظر نکرد و از کنار ما گذر نکرد.
با خیالی روزگاری لعل شیرین کار توگفت روزی چارهٔ کارت کنم امّا نکرد
هوش مصنوعی: با اندیشهای خوش، مدت زمانی دربارهٔ زیباییهای تو صحبت کردم و قول دادم که روزی به حل مشکلاتت کمک کنم، اما در نهایت نتوانستم این کار را انجام دهم.