شمارهٔ ۲۱۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و زیبایی‌های معشوق می‌پردازد. شاعر به کمند زلف معشوق اشاره می‌کند که او را در دنیای عشق گرفتار کرده است. همچنین، او به زیبایی و فریبندگی معشوق و تاثیر آن بر دل‌های دیگران اشاره می‌کند و خاطرنشان می‌سازد که حتی راز دلش نیز به خاطر افشاگری معشوق، برملا شده است. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که لب‌های معشوق با یک بوسه، تاثیری شگفت‌انگیز و حیات‌بخش مانند معجزه دم مسیحا دارد. تمام این عناصر نشان‌دهنده عمق و پیچیدگی احساسات عاشقانه شاعر است.
کمند زلف توام پای بند سودا کردبه عهد سروِ قدت فتنه دست بالا کرد
هوش مصنوعی: زلف تو چون کمندی است که مرا به شوق و عشق گرفتار کرده و به خاطر زیبایی تو، دلمشغولی و آشفتگی در جانم ایجاد کرده است.
به اهل حسن طریق جفا و شوخی دادهمان که محنت و غم را نصیبهٔ ما کرد
هوش مصنوعی: به کسانی که نیکوکارند، بیرحمی و شوخی شد، همان کسی که رنج و درد را برای ما مقرر کرد.
ز بس که گفت به مردم سرشک راز دلمببین که آخر کارش خدا چه رسوا کرد
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه مدام به مردم درباره درد دلهایم صحبت کردم، ببین در نهایت خداوند چطور من را رسوا کرد.
اگر چه چشمهٔ خضر از نظر نهان شده بودولی به خنده دهان تو باز پیدا کرد
هوش مصنوعی: اگرچه چشمهٔ خضر از دید پنهان بود، اما خندهٔ تو آن را دوباره نمایان کرد.
لب تو کرد به یک بوسه با خیالیِ خویشبه مرده آنچه خواص دم مسیحا کرد
هوش مصنوعی: لب تو به یک بوسه، به خیال خودت، روح تازهای به مردهای بخشید، همانطور که خاصیت دم مسیحا بود.