شمارهٔ ۳۶۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با استفاده از تشبیهات و تصاویر زیبا به عشق و محبت اشاره می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که در شب‌های تار، مانند شمعی روشن کنار او باشد، زیرا روشنایی او دل‌انگیزترین دعاست. شاعر به روابط پر درد و رنج عشق اشاره کرده و می‌گوید که دوستی واقعی در سختی‌ها و بلاها به نمایش گذاشته می‌شود. همچنین، او به دل می‌گوید که باید مانند نخل قد یار باشد تا آزاد و زیبا بماند و در نهایت بر این نکته تأکید می‌کند که عزت و افتخار به از دست دادن خودخواهی و تواضع در برابر دیگران است.
گر تو ای شمع شبی هم نفس من باشیچه دعا خوشتر از این است که روشن باشی
هوش مصنوعی: اگر تو ای شمع، شبها همنفس من باشی، چه دعایی بهتر از این وجود دارد که تو روشن بمانی.
تا بود دانهٔ خال تو بر آتش شرط استکه به فرمان من سوخته خرمن باشی
هوش مصنوعی: تا زمانی که دانهٔ سیاه تو بر آتش باشد، باید طبق دستور من بسوزی و خرمن به خاکستر تبدیل شوی.
با محبّان بلا کش مگر ای عهد شکندوستیّ تو همین است که دشمن باشی
هوش مصنوعی: با دوستانی که در سختی‌ها و بلاها کنار هم هستند، ای کسی که پیمان دوستی را میشکنی، همین است که تو دشمنی.
بندهٔ نخل قد یار شو ای دل اگرتهوس این است که آزاده چو سوسن باشی
هوش مصنوعی: ای دل، اگر به دنبال آزادی و زیبایی هستی، همانند سوسن که آزاد و زیباست، باید خود را به اندازهٔ نخل قدبلند یار نگهداری.
آب رویی به از این نیست خیالی که چو آبسرفرازی بگذاری و فروتن باشی
هوش مصنوعی: بهترینی از این نیست که همچون آب با وقار و تواضع رفتار کنی، بلکه اگر دلی داری که همچون آب صاف و روشن است، آن را باید نگهداری و از خودنمایی پرهیز کنی.