شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: شاعر به تصویر کشیدن زیبایی موسیقی و باده اشاره دارد. او با چنگ نواختن، حالتی از شادی و سرور را ایجاد می‌کند. باده‌ای که از عقیق به دست آمده، درخشش و زیبایی خاصی دارد و هر کس آن را می‌بیند نمی‌تواند متوجه ارزش واقعی آن شود. هرچند هر دو عنصر (عقیق و باده) از یک جوهر برخوردارند، ولی واکنش و تأثیر آن‌ها بر افراد متفاوت است. شاعر به زیبایی و رنگینی زندگی اشاره می‌کند و از تجربه‌های نچشیده و ناشناخته سخن می‌گوید.
رودکی چنگ بر گرفت و نواختباده انداز، کو سرود انداخت
هوش مصنوعی: رودکی سازش را برداشت و نغمهای را شروع کرد که مانند باده‌ای سرخوشکننده، دلها را شاد کرد و اشعار زیبایی را به یاد آورد.
زان عقیقین میی، که هرکه بدیداز عقیق گداخته نشناخت
هوش مصنوعی: از دو سنگ عقیق، نوشیدنی تهیه شده که هرکس آن را ببیند، نمی‌تواند آن را از عقیق گداخته تمییز دهد.
هر دو یک گوهرند، لیک به طبعاین بیفسرد و آن دگر بگداخت
هوش مصنوعی: هر دو از یک نوع هستند، اما یکی تحت تأثیر شرایط خراب میشود و دیگری مقاومت کرده و شکل خود را حفظ می‌کند.
نابسوده دو دست رنگین کردناچشیده به تارک اندر تاخت
هوش مصنوعی: دستهای او با رنگهای زیبا آراسته شده بود، بدون اینکه طعم زندگی را بچشد، به اوج زیبایی و شکوه رسید.