شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بی‌وفایی بخت و تقدیر اشاره می‌کند. او به فردی توصیه می‌کند که تلاش کند و خود را از غم‌ها و پشیمانی‌ها رها سازد. همچنین بیان می‌کند که هر کس از نعمت‌های زندگی استفاده کند، نباید بازگشتی به گذشته داشته باشد و باید در لحظه زندگی کند.
با خِردومَند، بی‌وفا بوَد این بختخویشتن خویش را بکوش تو یک لخت
هوش مصنوعی: با فردی که وفادار نیست، شایسته نیست که شانس خود را در زندگی امتحان کنی؛ بهتر است تلاش کنی و برای بهبود وضعیت خود بکوشی.
خود خور و خود ده کجا نبود پشیمانهرکه بداد و بخورد از آنچه که بَلْفَخْت
هوش مصنوعی: هر که بدون فکر و تأمل چیزی را به دیگران بدهد و خود نیز بهرهمند شود، هرگز پشیمان نخواهد شد.