شمارهٔ ۱۸ - زمانه
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر با تأمل در رفتار و وقایع زمانه، به اهمیت پندهای آن اشاره می‌کند. او می‌گوید که زمانه همواره درس‌های عبرتی دارد و برای جلوگیری از غم و اندوه، باید در روزهای خوب به یاد آرزوهای دیگران بود. همچنین، شاعر هشدار می‌دهد که باید از خشم زمانه خودداری کرد، چرا که زبان نمی‌تواند محدودیت‌ها را تحمل کند، اما بدن در قید و بند است.
زمانه پندی آزادوار داد مرازمانه چون نگری سر به سر همه پند است
زمانه به من پندی بسیار ارزشمند داد که اگر آنگونه که درخور است به زمانه نظر کنی(نکو بنگری) سراسر پند و اندرز است.
به روزِ نیکِ کسان گفت: تا، تو غم نخوری!بسا کسا که به روزِ تو آرزومند است
[زمانه] گفت: تا(در این عبارت به معنای زنهار، آگاه باش)، نسبت به روز خوب دیگران غم مخور چرا که بسیاری به همین روز تو(حال تو) آرزومند هستند.
زمانه گفت مرا خشم خویش دار نگاهکه‌را زبان نه به بند است، پای در بند است
[زمانه] گفت: که بر خشم خویش مسلط باش، چراکه هرکسکه زبانش را مهار نکند، پایدربند و گرفتار خواهد شد.