شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به زندگی و خوشی در لحظه حاضر اشاره دارد. شاعر به شادابی و لذت از زندگی تأکید می‌کند و می‌گوید که جهان تنها یک داستان خیالی است و به گذشته نباید فکر کرد. او تأکید دارد که خوشبختی در نعمت دادن و دریافتن است و کسانی که از زندگی لذت نمی‌برند، به نوعی بدبخت هستند. شاعر به روزهای شاد و اهمیت شادی در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ کس تا زمانی که تو شاد هستی، واقعا شاد نبوده است. در پایان، به بی‌ثباتی و عدم ماندگاری چیزها در این دنیا اشاره می‌شود.
شاد زی با سیاه‌چشمان، شادکه جهان نیست جز فسانه و باد
هوش مصنوعی: با چشمان سیاهتان شاد زندگی کن، چون این دنیا جز داستانها و ناپایداری چیزی نیست.
ز آمده شادمان بباید بودوز گذشته نکرد باید یاد
هوش مصنوعی: باید از حضور و حال خوشحال باشیم و به گذشته نباید فکر کنیم.
من و آن جعدموی غالیه‌بویمن و آن ماهروی حورنژاد
هوش مصنوعی: من و او که موهایش خوشبو است، و من و آن دختر زیبای همچون حور.
نیک‌بخت آن کسی که داد و بخوردشوربخت آن که او نه خورد و نه داد
هوش مصنوعی: شخص خوشبخت کسی است که در زندگی به دیگران کمک می‌کند و از زندگی لذت میبرد، اما آنکه نه به دیگران یاری میرساند و نه از زندگی بهرهای میبرد، دچار بدبختی است.
باد و ابر است این جهانِ فسوسباده پیش آر هرچه باداباد
هوش مصنوعی: این جهان مانند بادی و ابری است که زودگذر و ناپایدار است، پس هرچه میگذرد، باده و خوشی را پیش بیاور و از زندگی لذت ببر.
شاد بوده‌ست از این جهان هرگزهیچ‌کس، تا از او تو باشی شاد؟
هوش مصنوعی: هیچکس در این دنیا هرگز از شادی واقعی بهرهمند نبوده، مگر اینکه تو دلیل شادی او باشی.
داد دیده‌ست از او به هیچ سببهیچ فرزانه، تا تو بینی داد؟
هوش مصنوعی: هیچ فرد حکیمی تاکنون به خاطر هیچ دلیلی نمیتواند از او (خدا یا تقدیر) شکایت کند، پس آیا تو این حقیقت را نمیبینی؟