شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت دوستی و روابط انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که نبایستی به خاطر یک مشکل یا آزار از دوستان خود دوری کنیم، چون دوست در شادی و اندوه در کنارش هست. اگر کسی به ما بی‌احترامی کند، نباید آن را فراموش کنیم و رابطه را خراب کنیم. همچنین، بیان می‌شود که نمی‌توانیم با وجود یک بدی، صد خوبی را فراموش کنیم. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره دارد که تغییر مکرر دوستان و همراهان ممکن نیست و هر روز نمی‌توانیم یار جدیدی پیدا کنیم.
از دوست به هر چیز چرا بایَدَت آزَرد؟کین عیش چنین باشد گه شادی و گه درد
هوش مصنوعی: چرا باید از دوست به خاطر چیزهایی که ارزشش را ندارد، ناراحت شوی؟ چون زندگی اینگونه است که گاهی شادمانی دارد و گاهی ناراحتی.
گر خوار کند مهتر، خواری نکند عیبچون بازنوازد، شود آن داغ جفا سرد
هوش مصنوعی: اگر کسی که در رتبه بالاتری قرار دارد، باعث خوار شدن کسی شود، این خاری به سبب نقص و عیب او نیست. زمانی که محبت و مهربانی دوباره برقرار شود، آن زخم و رنجی که قبلاً ایجاد شده، به مرور زمان التیام مییابد و کاهش مییابد.
صد نیک به یک بد نتوان کرد فراموشگر خار براَندیشی خرما نتوان خَورد
هوش مصنوعی: هرچقدر هم که کارهای خوب زیادی انجام دهیم، نمی‌توانیم یک کار بد را نادیده بگیریم. مانند این است که اگر به خار فکر کنی، نمیتوانی از خرما لذت ببری.
او خشم همی گیرد، تو عذر همی خواههر روز به نو یار دگر می‌نتوان کرد
هوش مصنوعی: او همیشه خشمگین و ناراحت است، تو هم هر روز عذرخواهی میکنی. اما نمیتوانی هر روز دوست جدیدی پیدا کنی.