شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این چند بیت به زیبایی و لذت عشق و محبت اشاره دارد. در این اشعار، فرشته‌ای که از شیرینی یک بوسه پر از شوق می‌شود، نشان‌دهنده‌ٔ عشق عمیق و شعف است. همچنین به تأثیر این عشق بر روح و روان اشاره می‌شود، به‌گونه‌ای که روح آسمانی‌ها نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد. در بخش دیگر، سخن از زیبایی و جذابیت زخم‌های ناشی از عشق و تیر شوق است، که زبان نیز به تحسین آن برمی‌خیزد. به‌طور کلی، این اشعار تجلی‌گر زیبایی‌ها و سختی‌های عشق هستند.
فرشته را ز حلاوت دهان پر آب شودچو از حرارت می دلبرم لبان لیسد
هوش مصنوعی: فرشته به خاطر شیرینی دهان محبوبم، از شوق پرآب می‌شود و لبانش را میلیسد.
روان ز دیدهٔ افلاکیان شود جیحوننصال تیرت اگر قبضهٔ کمان لیسد
هوش مصنوعی: اگر تیر تو به دست افلاکیان بیفتد، جیحون هم از چشم آنها خواهد گریخت.
به خاکْ خفتهٔ تیغ تو از حلاوتِ زخمزبان برآورد و زخم را دهان لیسد
هوش مصنوعی: زخم زبان تو مانند تیغی بر جان من نشسته و حالا خودش را نشان میدهد. این زخم به قدری شیرین است که گویی خود زخم در حال لذت بردن از دردش است.