شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های محبوبی می‌پردازد که با وجود برخی نقص‌ها، جذاب و دلربا به نظر می‌رسد. شاعر به تضادهایی در ویژگی‌های ظاهری او اشاره می‌کند؛ مانند زلفی که نامنظم است، ولی قد و قامتش درست و متناسب به نظر می‌رسد. به طور کلی، او زیبایی را در تضادها و نواقص می‌بیند و به این نکته اشاره می‌کند که عشق و جذابیت فراتر از کمال ظاهری است.
اگر گل آرد بار آن رخان او، نه شگفتهر آینه چو همه مِیْ خورَد گل آرد بار
هوش مصنوعی: اگر چهرههای زیبا مانند گل خوشبو باشند، تعجبی ندارد که هر بار دیده شوند، دل را به شوق بیاورند و شادمانی ایجاد کنند.
به زلفْ کژ ولیکن به قد و قامت راستبه تن درست ولیکن به چشمکان بیمار
هوش مصنوعی: زلف او کمی بینظم است اما قد و قامتش راست و مرتب است. قامتش زیباست اما چشمانش بیمار و نگران به نظر میرسند.