شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: در این ابیات به توصیف عطارد (سیاره مَهر) و برخی ویژگی‌های آن پرداخته شده است. شاعر عطارد را با نام‌های مختلف مثل دبیر و تیر معرفی می‌کند. وی به احساسات و ناتوانی خود از اشک و فریاد اشاره می‌کند و تصویر ابر بهاری و سرنوشت را نیز به تصویر می‌کشد. همچنین به شکوفایی و نعمت‌هایی که جهان ارائه می‌دهد، اشاره کرده و می‌گوید که اگرچه دنیا خوب است، اما در نهایت خود آن را می‌شکند.
زادوش، عطارد، آن که نخوانیش جز دبیریک نام او عطارد و یک نام اوست تیر
هوش مصنوعی: عطارد در زیر دستان است، آنقدر که او را جز با نام نویسندهاش نمیشناسند. نام دیگر او تیر است.
عاجز شود ز اشک دو چشم و غریو منابر بهارگاهی و بُختور در مَطیر
هوش مصنوعی: چشمانم از شدت گریه ناتوان میشود و فریاد من مانند باران بهاری است که بر زمین میریزد و بخت من در این مسیر پر از مشکلات است.
گیتی چو گاو نیک دهد شیر مر تراخود باز بشکند به کرانه، خُنورِ شیر
جهان مانند گاوی است که خوب شیر می‌دهد و سرانجام، خود کوزهٔ شیر تو را می‌شکند. (جهان، کامت می‌دهد و سرانجام جانت میگیرد.)