شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: در این شعر، اشاره به شناخت و دانایی می‌شود. گفته می‌شود که تنها دانا، کسی است که علم و آگاهی واقعی دارد و نادان‌ها قابل احترام نیستند. همچنین بیان می‌شود که سخن شیرین و دلپذیر از فردی با دانش و آگاهی به وجود می‌آید و نه از نادان‌ها. در پایان نیز به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی پایه‌های لازم را نداشته باشد، هرگز به تعالی و پیشرفت نمی‌رسد.
زه دانا را گویند، که داند گفتهیچ نادان را داننده نگوید زه
هوش مصنوعی: آدمهای دانا را باید شناخت، چرا که آنها میدانند چه بگویند. اما نادان‌ها هیچگاه نخواهند فهمید و نمیتوانند بیجهت صحبت کنند.
سخن شیرین از زَفت نیارد بربز به بج بج بر، هرگز نشود فربه
هوش مصنوعی: کلام شیرین و دلپذیر نمیتواند بر کسی که سختگیر و کمفهم است تأثیر بگذارد و او را به خوبی و ترقی برساند.