شمارهٔ ۱۱۷ - ای آن که غمگنی
هوش مصنوعی: این شعر درباره غم و سختی‌های زندگی است. شاعر به شخصی سخن می‌گوید که در غم و اندوه به سر می‌برد. او تاکید می‌کند که باید از درد و زاری پرهیز کرد، چراکه هیچ چیز از گذشته باز نمی‌گردد و کوشش بیهوده است. زمان گذشت و آمدن‌ها و رفتن‌ها را طبیعی می‌داند و اشاره می‌کند که زندگی همیشه در حال تغییر است. او نگران است که اگر به غم و آزار ادامه دهیم، خود را بیشتر در تنگنا قرار می‌دهیم. در نهایت، شاعر بر اهمیت شجاعت و بزرگی در مواجهه با مشکلات و بلایا تاکید می‌کند.
ای آن که غمگنی و سزاواریوندر نهان سرشک همی باری
هوش مصنوعی: ای آن کس که در دل خود غم و اندوه را حمل میکنی و شایستهی آن هستی که در خفا اشک بریزی.
از بهر آن کجا ببرم نامشترسم ز بخت انده و دشواری
هوش مصنوعی: به خاطر آنکه بخواهم نام او را بر زبان بیاورم، از آیندهای پر از غم و مشکلات میترسم.
رفت آن که رفت و آمد آنک آمدبود آن که بود، خیره چه غمداری؟
هوش مصنوعی: آن که رفت، دیگر برنگشته و آن که قرار بود بیاید، آمده است. در این بین، تو چرا به غم و اندوه خود ادامه میدهی؟
هموار کرد خواهی گیتی را؟گیتی‌ست، کی پذیرد همواری
هوش مصنوعی: آیا میخواهی دنیا را هموار و راحت کنی؟ اما دنیا طبیعت خود را دارد و هرگز چنین تغییری را نمیپذیرد.
مُستی مکن، که ننگرد او مُستیزاری مکن، که نشنود او زاری
هوش مصنوعی: مست نشو، زیرا او به مستی تو توجهی ندارد. زاری نکن، چرا که او صدای زاری تو را نمیشنود.
شو، تا قیامت آید، زاری کنکی رفته را به زاری باز آری؟
هوش مصنوعی: زاری و ناله کن تا روز قیامت، اما آیا با زاری تو کسی که رفته است، بازمیگردد؟
آزار بیش بینی زین گردونگر تو به هر بهانه بیازاری
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به هر دلیلی دیگران را آزار دهی، باید بدانی که خودت نیز از این دنیای پر از آزردگی آسیب میبینی.
گویی گماشته‌ست بلایی اوبر هر که تو بر او دل بگماری
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که او بر هر کسی که تو به او علاقهمندی، بلا و مصیبتهایی را گماشته است.
ابری پدید نی و کسوفی نیبگرفت ماه و گشت جهان تاری
هوش مصنوعی: ابر و کسوفی در کار نیست و ماه در سایه نرفته است، اما با این حال دنیا به تاریکی گراییده است.
فرمان کنی و یا نکنی، ترسمبر خویشتن ظفر ندهی باری!
هوش مصنوعی: هرچند که تو دستور بدهی یا ندهی، من نگرانم که به خودم اجازه پیروزی ندهم!
تا بشکنی سپاه غمان بر دلآن به که می بیاری و بگساری
هوش مصنوعی: برای اینکه قلبت از غم و اندوه خالی شود، بهتر است آن را با شادی و خوشحالی پر کنی و از غمها رها کنی.
اندر بلای سخت پدید آیدفضل و بزرگمردی و سالاری
هوش مصنوعی: در مقابل مشکلات و چالشهای سخت، فضیلت، انسانیت و رهبری واقعی ظهور می‌کند.