شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به احساس دلتنگی و جدایی میپردازد و به کسانی که در موقعیتهای دشوار قرار دارند، پیامی امیدوارکننده میدهد. شاعر به ملک (پادشاه) یادآور میشود که از کارهای خدایی دلگیر نباشد و به آرامش و شادی امیدوار باشد. او بیان میکند که همه پادشاهان در زندگی بارها به چالشهای بزرگ برخورد کردهاند و در نهایت به خواستههای خود دست یافتهاند. همچنین به کسانی که در جنگ با دشمنان خود روبهرو هستند، اعتماد به نفس میدهد و تأکید میکند که هیچ انسانی نمیتواند به تنهایی در برابر نیروهای بزرگ مقاومت کند. در نتیجه، کسانی که در برابر سپاه او گرفتار شدهاند، میتوانند با قدرت او رهایی یابند.
دل تنگ مدار ای مَلَک از کار خداییآرام و طرب را مده از طبع جدایی
هوش مصنوعی: دل غمگین نکن، ای پادشاه، از کارهای الهی؛ آرامش و شادی به خاطر جدایی از طبیعت به دست آمده است.
صد بار فتادهست چنین هر ملکی راآخر برسیدند به هر کامروایی
هوش مصنوعی: هر ملتی در نهایت به خواستهها و اهدافش میرسد، حتی اگر بارها شکست بخورد.
آن کس که ترا دید و ترا بیند در جنگداند که تو با شیر به شمشیر درآیی
هوش مصنوعی: کسی که تو را ببیند و در میدان جنگ با تو مواجه شود، میداند که تو همانند شیری دلیر و شجاع به نبرد میپردازی.
این کار سمایی بد، نه قوّت انسانکس را نبود قوت به کار سمایی
هوش مصنوعی: این عمل آسمانی و عالی، جایی برای ضعف انسان نیست؛ چرا که هیچکسی توانایی انجام کارهای آسمانی را ندارد.
آنان که گرفتار شدند از سپه تواز بند به شمشیر تو یابند رهایی
هوش مصنوعی: آنانی که در چنگال تو گرفتارند، به وسیله شمشیر تو از بند رهایی پیدا میکنند.