شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عواقب و فتنه‌هایی که ناشی از جهل و نادانی است اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که افراد عاقل باید از آن اجتناب کنند. او از دنیای آلوده و حجاب‌هایی که مانع از دیدن حقیقت می‌شوند، سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی دل نیز می‌تواند چون پرده‌ای بر روی درک او باشد. در عین حال، او در طلب پاکی و روشنی است و می‌خواهد از اندوه‌های خود رهایی یابد. همچنین، شاعر به دشواری‌های مسیر زندگی و تضادهای درونی اشاره می‌کند و در نهایت به یک حالت سرخوشی و نوشیدن شراب به عنوان راهی برای پاکسازی دل و رفع غم‌ها دست می‌یازد.
دارد حذر ز فتنه ی او هر که عاقل استهمچون شراب کهنه، جهان پیر جاهل است
هوش مصنوعی: هر کس که عاقل باشد، به دوری از فتنههای او توجه دارد، درست همانگونه که شراب کهنه ارزش و خواص خاص خود را دارد. در حالی که دنیا با تمام جنجالها و نادانیهایش، پیر و ناپخته به نظر میرسد.
هر چیز شد حجاب تماشای او مراآتش زنم بر آن، همه گر پرده ی دل است
هوش مصنوعی: هر چیزی که مانع دیدن محبوب من شود، به آن آتش میزنم؛ حتی اگر آن چیز پرده‌ای از دل خودم باشد.
از بس که با غبار دل آلوده می روددایم ز آب دیده ی خود راه من گل است
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه همیشه با دل آلوده و غمگین خود در حال رفت و آمد هستم، چشمانم از اشک پر شده و راه من پر از گل و موانع شده است.
در ورطه ای که قسمتم افکنده، موج رابر سر سفینه نیست، که تابوت ساحل است
هوش مصنوعی: در حالی که در شرایط سخت و ناگواری به سر میبرم، موجی برای نجات و کمک به من وجود ندارد، زیرا فقط یک تابوت در ساحل برایم باقیمانده است.
در سنگلاخ کام و هوس تاختن دلیربر توسن برهنه ی تجرید مشکل است
هوش مصنوعی: تاختن در دنیای پر از مشکلات و آرزوها، بدون داشتن زین و تجرید، کار آسانی نیست.
از خاطرم سلیم برد باده زنگ غمموج شراب، صیقل آیینه ی دل است
هوش مصنوعی: بادهای که از غم به وجود آمده، به مانند موج شراب است که دل را پاک و شفاف می‌کند. این می‌تواند یادآور لحظاتی از آرامش و تسکین باشد که از گذشتهها دور شدهاند.